(آمار 0.389 احمدی نژاد تایید نشد)

سرمایه : در حالی که مسوولان دولتی اعلام کرده اند ضریب جینی به 389/0 رسیده اما سازمان ملل اعلام کرده ضریب جینی در ایران در سال 2008 بدتر شده و به 58/0 رسیده است. براساس قانون برنامه چهارم ضریب جینی باید در سال پایانی برنامه به 38/0 می رسید.طبق آخرین آمارهای انتشار یافته بانک مرکزی در سال 85 ضریب جینی (شاخص توزیع درآمد) طی سال های 84 تا 85 بهبود یافته و از 42/0 به 40/0 کاهش یافته اما این ضریب در سال 86 به 404/0 رسید ولی برای سال 87 رئیس جمهور اعلام کرد ضریب جینی به 389/0 رسیده است که این رقم هنوز در آمارهای رسمی منتشر نشده و در آمار بانک مرکزی موجود نیست. ضریب جینی (به روایت بانک مرکزی) در سال 84 حدود 402/0، سال85 حدود 400/0 و سال 86 حدود 404/0 بوده ولی ضریب جینی در سال 83 حدود 399 /0 با تورم 2/15 درصد بوده است. در حقیقت مسوولان با اعلام رقم 389/0 برای سال 87 نوید بهتر شدن وضع توزیع درآمد با تورم 4/25 را داده اند. اما آمار سازمان های بین المللی، سازمان ملل و کارشناسان مستقل نشان می دهد ضریب جینی دوباره در حال افزایش بوده و متغیرهای تورم و بیکاری باعث بدترشدن توزیع درآمد در جامعه شده است. به گزارش سازمان ملل، ضریب جینی در ایران در سال 2008 بدتر شده و به 58/0 رسیده است. در اردیبهشت سال گذشته، سازمان ملل در گزارش های خود ضریب جینی ایران در سال 2008 را 58/0 پیش بینی کرده است اما بانک جهانی در گزارشی متفاوت این شاخص را 33/0 و ایران را هشتاد و هشتمین کشور جهان از نظر نابرابری در توزیع درآمد معرفی کرده است. ضریب جینی در اتحادیه اروپا 24/0 تا 36/0 و در کشورهای برزیل، چین، ترکیه، مالزی و آمریکا به ترتیب 57/0، 46/0، 43/0، 49/0 و 40/0 است. ژاپن با 24/0 و سوئد 25/0 عادلانه ترین توزیع درآمد را داشته اند. در عین حال بانک مرکزی ایران ضریب جینی را در سال های 84 و 85، 40/0 اعلام کرده است. طبق آمار سازمان ملل متحد در سال های 2001 تا 2006 شاخص ضریب جینی در ایران 43/0 بوده اما در سال 2008 به 58/0 رسیده و نشان می دهد که توزیع درآمد بدتر شده است. حتی رتبه ایران در توزیع درآمد نیز نشانگر توزیع ناعادلانه درآمدها در کشور بوده به طوری که بانک جهانی در گزارش سال 2007 خود رتبه ایران را بین 127 کشور جهان، 88 اعلام کرده است.

فقر ، بیکاری و شکاف فاصله طبقاتی در ایران - آیا شمشیر غلاف خود را پاره می کند؟

موضوعات فقر، بیکاری و اختلاف طبقاتی از جمله مباحثی هستند که اهمیت آن ها در هیچ دورانی و توسط هیچ یک از جریان ها و نظام های سیاسی قابل انکار نبوده و نیست. هر گروه ویا نظام سیاسی و یا تفکر سیاسی خواه ناخواه ، چه اینکه این موضوعات جزئی از علائق اصلی اش باشد یا نباشد مجبور است موضع خود را در قبال این مسائل تشریح نماید. این موضوعات گاه به قدری اهمیت می یابند که توسط جریان یا گروهی سیاسی به عنوان هدف اصلی و محوری یک حرکت سیاسی معرفی می شوند و اساس فعالیت هواداران آنها در دست گرفتن قدرت جهت مبارزه با فقر، بیکاری و اختلافات طبقاتی است..

گهگاه نیز سیاستمداران با بررسی شرایط یک جامعه با دستمایه قرار دادن موضوعات مربوط به فقر و نابرابری سعی در به دست آوردن قدرت می کنند اما آنچه ساختار و موضع واقعی نظام سیاسی  را نسبت به موضوعات فقر و نابرابری در جامعه ترسیم می کند قدرتی است که پشت سر نظام سیاسی ایستاده است . در نظام های انتخاباتی اشخاص یا نهادهای اقتصادی و قدرتی که از انتخاب یک فرد پشتیبانی می کنند انتظار دارند که منافع و اهدافشان تامین گردد. تشکیل نهادهایی مدنی و تشکل های مردم نهاد در این زمینه می تواند از خواست های توده مردم دفاع نماید و اهداف جمعیت اکثریت را در جامعه پوشش دهد. برعکس در جامعه ای که نهادهای قدرت و اعمال پشتیبانی از جریانات یا افراد سیاسی که خواست های اکثریت را دنبال کند وجود نداشته باشد صاحبان زر و زور و قدرت به عناوین مختلف سعی در به قدرت رساندن افرادی خواهند داشت که منافعشان را تضمین نمایند.

در ایران وقتی که سردمداران سرمایه داری سنتی یا بازار سنتی ایران ( با محور اقتصادی و قدرتی متکی بر واردات ) بر روی یک شخص ( اکنون آقای احمدی نژاد ) سرمایه گذاری می کند چگونه می توان انتظار داشت در راستای برابری و عدالت و مبارزه با فقر عمل کند ؟ اگر این کاندیدا از منافع این گروه و طبقه اجتماعی دفاع نکرده بود چگونه در دور بعدی انتخابات مجدداً مورد حمایت نمایندگان بازار ( و در رأس آنان آقای عسکر اولادی) قرار می گرفت ؟ آیا شمشیر غلاف خود را پاره می کند؟

.......................................................................................................................

با آغاز دهه چهارم جمهوری اسلامی شاهد یک رشته مباحث جدی پیرامون چگونگی توزیع درآمد ملی، وضعیت زندگی مردم و بطور کلی توجه به شاخص های مهم اقتصادی-اجتماعی هستیم که کماکان با حرارت در میان احزاب، نیروها و محافل مختلف جریان دارد.
در این رابطه.....

افزايش فاصله طبقاتي در دولت احمدي‌نژاد (به نقل از وبلاگ توسعه پایدار به مثابه آزادی )

سرمايه با چاپ گزارشي ضمن بررسي آمار سال‌هاي 1360 تا 1386، نوشت: فاصله طبقاتي در دولت احمدي‌نژاد افزايش يافته است.
اين روزنامه نوشت: حرکت آهسته دولت های موسوی، هاشمی و خاتمی در جهت بهبود وضعیت ضریب جینی و کاستن از فاصله طبقاتی در دولت نهم روند نزولی به خود گرفت و ضریب جینی و فاصله طبقاتی رو به افزایش گذاشت.برابر نماگرهای بانک مرکزی ضریب جینی که طی سال های 1361 تا پایان 1383 و در پایان دولت خاتمی طی یک روند آرام از 441/0 به 3996/0 کاهش یافته بود طی سال های 1384 تا پایان 1386 و در دولت احمدی نژاد با افزایش 0049/0 به 4045/0 رسیده است..
ضمناً نسبت درآمد 10 درصد ثروتمندترین آحاد جامعه به 10 درصد فقیرترین آن که طی سال های 1361 تا پایان 1383 به سمت بهبود پیش می رفت و در روند ثابت از 2/22 برابر به 6/14 برابر کاهش یافته بود طی سه سال 1384 تا پایان 1386 بالغ بر 7/0 برابر افزایش نشان می دهد و روندی که به شکلی آرام و در 22 سال تصدیگری دولت های موسوی، هاشمی و خاتمی آغاز شده بود و می رفت که شکاف طبقاتی جامعه و فاصله بین فقیر و غنی را کمتر و کمتر کند در دولت احمدی نژاد سیر صعودی یافته و در جهت افزایش شکاف ها و فاصله های طبقاتی گام نهاده است. شاخص ضریب جینی عددی است که از صفر تا یک تغییر کرده و به جهت نشان دادن میزان نابرابری توزیع درآمد در هر کشور از این شاخص استفاده می شود. مقدار صفر نشان دهنده برابری کامل و یکسان در توزیع درآمد بین فقیرترین اقشار جامعه و ثروتمندترین آنهاست و به هر میزان که عدد ضریب جینی به یک نزدیک تر می شود این امر نشا ن دهنده افزایش هرچه بیشتر نابرابری ها در توزیع درآمد در یک جامعه و بزرگ تر شدن شکاف طبقاتی در آن جامعه است. در نهایت (به طور فرضی) چنانچه ضریب جینی یک باشد به این معنی است که تمام درآمد کشور در دست یک گروه از خانوارها است و دیگر اقشار جامعه سهمی از درآمدهای آن کشور ندارند.

آنتی پود ( مجله جغرافیای رادیکال) در سال 2009 میلادی چهل ساله شد. به همین مناسبت 40 مقاله برگزیده و کلیدی این مجله  از سال 1969 تا 2009 به صورت مقاله رایگان بر روی وب قرار داده شده و قابل بهره برداری برای علاقمندان به مباحث جغرافیای رادیکال می باشد.

برای دیدن فهرست مقالات مذکور و مطالعه مقاله کامل در این قسمت کلیک کنید و یا به آدرس زیر بروید

 http://www.antipode-online.net/40Years_anniversary.asp

FREE ONLINE - 40 KEY ARTICLES

To celebrate this anniversary we are delighted to offer you free access to a range of key articles published in Antipode from 1969-2009. Some of the most influential social scientists have published in the journal - such as David Harvey, Mike Davis, Doreen Massey, Neil Smith, Linda McDowell and Cindi Katz - and its average citation impact over the last decade places it within the top 7 journals in Geography and the Environmental Sciences. The journal is distinctive not only because of the radical scholarship it publishes, but it also contributes to the wider project of critical social science in a number of ways, including offering annual Graduate Scholarships and running biannual Summer Institutes for young researchers.

We hope you enjoy reading them!

With all best wishes,

Noel Castree (Manchester University, UK)
Wendy Larner (University of Bristol, UK)

A New Left Geography
J. Richard Peet

 ........ در ادامه مطلب......