گوشه چشمی به خشکسالی - راهکارهای مقابله با بحران خشکسالی در استان همدان(مباحث اجتماعی و فرهنگی)

راهکارهای مقابله با بحران خشکسالی در استان همدان

(مباحث اجتماعی و فرهنگی)

 

در باب خشکسالی و مبارزه با پیامدهای آن و برخورد با این پدیده طبیعی سخن بسیار است. بنابه تکلیف محول شده بررسی قسمتی از این بحث به عهده اینجانب گذارده شد که درادامه گزارش مختصر حاصل از بگیر و ببند ی که حالا به خاطر خشکسالی شده و به همکاران تحقیقاتی هم تسری یافته است. به هر تقدیر من سعی کردم گزارش به شکل یک مقاله باشد ُ شاید در تهیه مطالب بهتر و پخته تر دیگران گوشه ای رابگیرد.

 خلاصه:

در زمینه مباحث خشکی و خشکسالی مباحث متعددی قابل طرح است که هریک به نوبه خو نیازمند توجه کافی است. از دیدگاه مباحث اجتماعی و فرهنگی اصلاح نگرش به موضوع خشکسالی و بینش علمی و واقع گرایانه، که لازمه برنامه ریزی برای آینده است باید مورد تأکید قرارگیرد... 

معنای اقتصادی خودکفائی گندم

معنای اقتصادی خودکفائی گندم

(خودکفایی محصولات کشاورزی۹)                                                                             

پس از گذشت ۴۵ سال ، در پایان سال زراعی ۱۳۸۳-۱۳۸۲میزان عرضه و تقاضای گندم در کشور یکسان می‌شود. طرح خودکفائی گندم در بستر اطمینان از امنیت غذائی کشور و جایگزینی واردات پیگیری می‌شود ولیکن مسائل و چالش‌های متعددی پیرامون آن مطرح شده است: اقتصادی نبودن و فاقد مزیت بودن تولید این محصول در بسیاری از مناطق کشور و عدم امکان صادرات آن به بازارهای جهانی و قیمت ارزان‌تر گندم وارداتی نسبت به تولیدی،چالش‌هائی است که این طرح با آن مواجه است...

خودکفایی

خودکفائی

ایران پتانسیل صادرات گندم را دارد (( ؟ )) (نظر شما درمورد این علامت سوال چیست؟)

 

ایران پتانسیل صادرات گندم را دارد ؟              (خودکفایی محصولات کشاورزی۸)              

 

ایسنا به نقل از دکتر محمد قربانی عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد در میزگرد « بـررسـی خـودکـفـایـی گـنـدم » مطالبی راعنوان کرده است و با عنوان خبری:«ایران پتانسیل صادرات گندم را دارد » منتشر کرده است. وقتی که مطالب عنوان شده ازطرف ایشان رانگا می کنیم می بینیم که براساس این مطالب ایران می تواندبه میزانی حتی درحدصادرات تولیدکند اما با "اگر" ها و " مگر" های بسیار  و البته شاعر چه خوب گفته که :

 

         « اگر » را با«مــگر» تــزویــج کــردند                     از آن دو کودکی شد« کاشکی» نام 

و بهتر دیدم که یک علامت سوال جلوی مطلب بگذارم . سال ها پیش استادی داشتیم ( در آن زمانی که هنوز دولت و نظام جمهوری اسلامی سیاست افزایش جمعیت را مصرانه پیگیری می کرد) می گفت توان جمعیتی زمین بسیار بیش از این هاست درهمین لیوان آب که شما می بینید با شکافت هسته ای می توان معادل چقدر نفت انرژی تولید کرد.

و من به آن استاد گرانقدر و جناب آقای دکتر قربانی می گویم بله از نظر تئوری می شود ولی باید باتوجه به شرایط مکان و زمان واقعیت ها رادید. ایشان ضربه جبران ناپذیر به محیط زیست کشورمان را تایید می کنند در آنجا که می گویند:

"در خودکفایی محصولات کشاورزی به مرز استثمار از منابع پایه در بخش کشاورزی رسیده‌ایم. در حال حاضر در برخی از حوزه‌ها مانند آب و خاک و در آینده نزدیک در حوزه‌های دیگر به مشکل خواهیم رسید. "

اما در ادامه با گفتن اینکه: "  ایران پتانسیل صادرات گندم را دارد، " شروطی را در ادامه مطرح می کنند که از واقع بینی در شرایط کنونی کشور مابه دور است .

البته در جای دیگری هم مطلبی راعنوان می کنند و بحث سیاست خودکفائی را با سوال مواجه می کنند:   "با توجه به بحث‌های تجارت جهانی و WTO هر نهاد یا بخشی می‌تواند محصولات کشاورزی را وارد کند، لذا در اقتصاد باز دنیا خودکفایی در محصولات کشاورزی مفهوم چندانی ندارد. "

 

احتمالا شما نیز با خواندن این مطلب با علامت سوالی که من برای این گزارش اضافه کردم موافق باشید.  اصل گزارش کامل ایسنا را در دنبالیه بخوانید :

به گزارش خبرنگار کشاورزی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، دکتر محمد قربانی در میزگرد «بـررسـی خـودکـفـایـی گـنـدم» که به مناسبت 26 آبان سالروز خودکفایی گندم در این خبرگزاری برگزار شد، اظهار کرد: در صورت نبود محدودیت در منابع پایه بخش کشاورزی نظیر آب، خاک، نیروی کار و در نهایت هزینه تولید و مزیت‌های نسبی باید به سمت خودکفایی در محصولات کشاورزی حرکت کرد. در واقع حرکت به سمت خودکفایی باید در درجه اول از توجیه فنی، منابع پایه، اقتصادی و زیست محیطی برخوردار باشد و در درجه دوم باید به سایر متغیرها توجه داشت.

این عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد افزود: باید با وارد کردن برخی از محصولات کشاورزی منابع پایه در این بخش را حفظ کنیم چراکه این منابع به سادگی به دست نمی‌آیند و بعضا ایجاد برخی از آنها نیازمند سرمایه‌گذاری بالا و زمان است.

وی با بیان اینکه باید مزیت‌های نسبی در خودکفایی محصولات کشاورزی مورد توجه قرار گیرد، ابراز عقیده کرد: در خودکفایی محصولات کشاورزی به مرز استثمار از منابع پایه در بخش کشاورزی رسیده‌ایم. در حال حاضر در برخی از حوزه‌ها مانند آب و خاک و در آینده نزدیک در حوزه‌های دیگر به مشکل خواهیم رسید.

این عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد ادامه داد: برای رسیدن به کشاورزی پایدار باید براساس منابع موجود محصولات کشاورزی را تولید کرد و در تولید محصولاتی که محدودیت منابع پایه در بخش کشاورزی را داریم، اقدام به وارد کردن این محصولات کنیم. سیاست قیمتی و تعیین قیمت باعث شد که در گندم به خودکفایی برسیم چراکه کشاورزان با توجه به قیمت به کشت محصولات کشاورزی می‌پردازند.

وی با طرح این سوال که آیا به مفهوم واقعی کلمه خودکفا هستیم؟ خاطرنشان کرد: در ارتباط با این موضوع زمانی می‌توان اظهار نظر کرد که اطلاعات شفافی از تولید و واردات برای مصارف مختلف توسط بخش خصوصی، اتحادیه‌ها و دولت وجود داشته باشد. اما در صورت واردات گندم، با فرآوری گندم وارداتی به کشور و تبدیل آن به آرد و صادر کردن گندم فرآوری شده ارزش افزوده بیشتری نصیب کشور خواهد شد.

قربانی افزود: در بحث خرده مالکی کشاورزی باید به دو بعد خود مصرفی تولیدات کشاورزی توسط خود تولیدکنندگان و عرضه محصولات کشاورزی به بازار برای تامین غذای شهرنشینان که همان بعد تجاری است، اشاره کرد. 95 درصد تولیدات کشاورزی کشور از کشاورزی خرده مالکی تامین می‌شود، لذا نقش کشاورزان خرده مالک در خودکفایی محصولات کشاورزی برجسته است.

این عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد اظهار کرد: دولت باید به کشاورزان خرده مالک و نظرات آنها در برنامه‌ریزی‌ها توجه جدی داشته باشد و زیرساخت‌های لازم را برای ایجاد تعادل لازم بین محصولات تولیدی و منابع پایه یعنی توجه به کشاورزی پایدار فراهم آورد تا ضمن تامین و تضمین تولید برای خودمصرفی انگیزه‌های لازم برای عرضه مازاد به بازار ایجاد شود.

این استاد دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد با بیان اینکه ایران پتانسیل صادرات گندم را دارد، گفت: در سال‌های اخیر با اجرای طرح محوری گندم عملکرد این محصول افزایش یافت، اما پایداری لازم را به دلیل فشار بر منابع و نبود سایر انگیزه‌های مکمل برای پشتیبانی حمایتی، ارشادی و هدایتی لازم از تولید و بازاریابی دارا نبوده است.

وی اظهار کرد: نیروی کار در تولید گندم کمترین نقش را ایفا می‌کند چراکه برداشت و کاشت گندم به وسیله ماشین صورت می‌گیرد.

قربانی با اشاره به اینکه کشاورزان نسبت به قیمت واکنش نشان می‌دهند، تصریح کرد: در واقع کشاورزان با تحلیل هزینه درآمد ذهنی سود مزرعه، تولید را بهینه می‌سازند که رفتاری منطقی محسوب می‌شود. علاوه بر آن وقتی تضمین قیمت نیز وجود دارد حرکت به سمت این محصول صورت می‌گیرد.

این عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد ادامه داد: یکی از علت‌های اعتراض دامداران به افزایش قیمت نهاده‌های صنعت دام و طیور جایگزین کردن کشت گندم به جای کشت جو است.

وی افزود: قبل از تعیین قیمت‌های محصولات کشاورزی در شورای اقتصاد، لازم است در وزارت جهاد کشاورزی با شبیه‌سازی قیمت‌ها و آثار آن بر سطح زیر کشت و تولید محصولات مختلف در زیر بخش‌های گوناگون این بخش و با توجه به تکلیف برنامه پنج ساله برای میزان تولیدات کشاورزی و دامی استان‌ها، قیمت بهینه محصولات کشاورزی تضمین کننده، میزان تولید تکلیف شده در سال‌های برنامه و جایگزینی کشت‌های محصولات کشاورزی را مشخص کرد.

این استاد دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد گفت: با توجه به ریسک پذیر بودن بخش کشاورزی و تعیین قیمت محصولات کشاورزی بر اساس الگوی کشت به ویژه الگوی کشت منطقه‌یی می‌توانیم تولید مورد نیاز کشور یا برنامه‌ریزی برای واردات و یا صادرات و نیز سود کشاورزان را تضمین کنیم.

قربانی با اشاره به اینکه سیاست‌های قیمتی می‌تواند ما را به اهداف تولیدات کشاورزی و دامی استان‌ها برساند، بیان کرد: سیاست‌های قیمتی، نردبان حرکت و کارایی و اثر بخشی سایر برنامه‌های دولت به ویژه زیرساخت‌های بخش کشاورزی، عملکرد تعاونی ها و نهادهای مردم نهاد و بازاریابی محصولات کشاورزی است.

این عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد اظهار کرد: در واقع هرگونه اثربخشی و کارایی سیاست‌های دولت در ارتباط با سطح زیر کشت و الگوی زراعی به سیاست‌های قیمتی به ویژه سیاست‌های برانگیزاننده و مثبت وابسته است و نمی‌توان اثر مرئی و نامرئی آن را در مزارع نادیده گرفت.

قربانی ادامه داد: در صورتی که به پتانسیل هر منطقه در سطح زیر کشت محصولات کشاورزی، منابع تولید و نیروهای تحصیل‌کرده کشاورزی در چارچوب برنامه پنج ساله و اقتصاد دانایی محور توجه شود، عملکرد محصولات کشاورزی افزایش خواهد یافت و منابع پایه کشاورزی حفاظت خواهد شد.

این استاد دانشگاه تصریح کرد: با تحقیقات در روش‌های مصرف آبیاری در محصولات کشاورزی و انتخاب واریته‌های کم مصرف در آب و توجه به فناوری یا رویکرد کم آبیاری در کشت محصولات، مصرف آب در بخش کشاورزی به حداقل خواهد رسید. در حال حاضر برخی از کشاورزان محصولات کشاورزی را تا شش نوبت آبیاری می‌کنند و این در حالی است که شاید ضرورتی بر آبیاری این محصولات وجود نداشته باشد.

وی با بیان اینکه با توجه به اطلاعات موجود، تاکنون تولید بذر با مصرف پایین آب در کشور صورت نگرفته است، گفت: تاکنون بیشترین مطالعات بر روی تولید بذرهای گندم مقاوم به سرما و آفات بوده است. کشور به لحاظ توانایی علمی(نیروی متخصص)، امکانات و تجهیزات توانایی تولید واریته‌های کم مصرف آب را دارد و حرکت در این مسیر نیازمند برنامه‌ریزی هدفمند(کمی و کیفی) و جامع و راهبردی کشاورزی با توجه به امکانات موجود و مشارکت تمام ذی‌نفعان است.

قربانی افزود: اگر وزارت جهاد کشاورزی علاوه بر تدوین برنامه پنج ساله، برنامه جامع کلان و راهبردی محصولات کشاورزی را در زمینه‌های تولید، استفاده از کلیه منابع پایه و غیرپایه، مکانیزاسیون، سرمایه گذاری، امکانات بخش کشاورزی و سایر مولفه‌های تاثیر گذار درون کشوری و برون کشوری، سیاست‌ها و برنامه‌های سایر بخش‌ها و غیره تدوین کند، مشکلات این بخش حل خواهد شد.

وی ادامه داد: در صورتی که برنامه‌ریزی‌های وزارت جهاد کشاورزی دارای تعادل باشد و از سیاست گذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌های مقطعی در بخش اجتناب شود آرامش لازم در حوزه کشاورزی برقرار خواهد شد، که خود می‌تواند محرک خوبی برای حرکت بخش کشاورزی به سمت افزایش تولید باشد.

قربانی در ادامه میزگرد ایسنا اظهار کرد: شرایط آب و هوایی و امکانات موجود باعث شده است که مدیریت تولید محصولات کشاورزی غیرقابل کنترل باشد، لذا برای کنترل تولید در بخش کشاورزی باید مدیریت جامع در این بخش مورد توجه قرار گیرد.

وی با اشاره به اینکه اطلاعاتی از میزان شکر تولید شده در انبارهای کارخانجات قند و شکر وجود ندارد، تصریح کرد: روانی اطلاعات یکی از مسائلی است که در تدوین برنامه جامع محصولات کشاورزی مطرح می‌شود. در چنین شرایطی شاهد برخی اظهارنظرهای غیرکارشناسی در ارتباط با ضرورت واردات شکر برای تامین تقاضای موجود یا جلوگیری از واردات شکر برای جلوگیری از زیان کارخانجات نخواهیم بود.

قربانی گفت: با توجه به بحث‌های تجارت جهانی و WTO هر نهاد یا بخشی می‌تواند محصولات کشاورزی را وارد کند، لذا در اقتصاد باز دنیا خودکفایی در محصولات کشاورزی مفهوم چندانی ندارد.

وی با بیان اینکه با کاهش هزینه‌های تولید محصولات کشاورزی می‌توان در بازارهای جهانی رقابت کرد، افزود: در اقتصاد باز مصرف‌کننده و بنگاه‌های خصوصی به سمت محصولات با کیفیت و استانداردهای بالا و بهداشتی روی می‌آورند.

این عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد در پایان خاطرنشان کرد: هرگونه برنامه‌ریزی و سیاستگذاری در ارتباط با خودکفا شدن محصولات کشاورزی نیازمند کار کارشناسی دقیق و جامع در مجامع علمی و تعامل لازم در سطح بین‌المللی است. تاریخ: 27/8/1386

 

http://www.foodna.ir/6730.html

خودکفائی و سرمایه گذاری در بخش کشاورزی - (مصاحبه آفتاب با عیسی کلانتری)

خودکفائی و سرمایه گذاری در بخش کشاورزی - مصاحبه آفتاب با عیسی کلانتری  

     (خودکفایی محصولات کشاورزی۷)                                                                                                                

عیسی کلانتری وزیرسابق کشاورزی اگرچه خود مدتی طولانی وزارت کشاورزی را به دوش داشته و عملکرد ایشان نیزبا چالش های عمده مورد سوال قرارمی گیرد حال به عنوان فردی خارج از دولت به عنوان یکی ازمنتقدان درتشکل خانه کشاورز موردتوجه است. انتقادات ایشان برعملکردهای کشاورزی دولت قبلی و کنونی به واسطه آشنایی طولانی باکشاورزی ایران و فعالیت دریک تشکل غیردولتی دربسیاری ازمواردمتکی برشناخت واصول منطقی است.

درقسمتی ازاین مصاحبه کلانتری می گوید: در حال حاضر با سیاست‌های غلطی كه درپیش گرفته ایم،به زودی به سرنوشت هند و چین دچار می شویم.این كشورها برای افزایش تولید، آبهای زیرزمینی را تخلیهكردند بطوریكه امروزه چین 40 میلیون تن كمتر از 10 سال پیش گندم تولیدمی کند.  

الان هند 15 (میلیون )تن كمتر از 10 سال پیش گندم تولید می‌كند برای اینكه

آبهای زیرزمینی‌ را از دست داده‌است، درست مثل عربستان كه دیگر آبی وجودندارد كه بتوانندمحصولات كشاورزی تولید كنند.

خودكفایی بدون سرمایه‌گذاری یعنی عوام فریبی

پرسش ازآقای عیسی کلانتری وزیرسابق کشاورزی: آیا اصولا شما به خودكفایی اعتقاد دارید و چه قدر این امر در كشور ما امكان‌پذیر است و با توجه به اینكه در سال‌های آتی تعداد زیادی از محصولات باید به خودكفایی برسد، آیا زیرساختهای لازم را برای این كار داریم و خودكفایی واقع‌بینانه است؟

اگر ما سرمایه‌گذاری لازم را انجام ندهیم، امكان خودكفایی وجود ندارد، رشد سرمایه‌گذاری در كشور ما كم است و ما به 120 هزار میلیارد تومان سرمایه‌گذاری كلان اقتصادی در بخش كشاورزی نیاز داریم و همچنین اگر فرض كنیم این 120 هزار میلیارد تومان 15 ساله مستهلك شوند یعنی سالانه 8 هزار میلیارد باید سرمایه‌گذاری كنیم تا جایگزین استهلاك شود.

كل مجموع سرمایه‌گذاری خصوصی، دولتی و تعاونی سالیانه كمتر از 2 هزار میلیارد تومان است یعنی سالانه 6 هزار میلیارد تومان برای حفظ وضع موجود

كمتر از میزان لازم ،سرمایه‌گذاری می‌شود.


آیا افزایش سرمایه‌گذاری امكان‌پذیر است؟ 

این افزایش، به داده‌های دولتی نیست و تا سرمایه‌گذاری به صورت جدی اتفاق نیفتد نه تنها خودكفایی نخواهیم داشت بلكه از بین بردن زیربناهای اقتصادی اتفاق می‌افتد، در اینجا به مثالی كه آقای آقازاده وزیر نفت وقت در دولت گفتند اشاره می‌كنم: «در شهرستان خوی قحطی شده بود و علف نبود. صاحب خری كه برای او علوفه پیدا نمی‌كرد، روز اول غذای خر را نصف كرد و دید خرش همچنان راه می رود روز دوم 10 درصد دیگر كم كرد روز بعد 5 درصد كم كرد تا اینكه 15 روز دیگر خر افتاد و مرد» . الان سرمایه‌گذاری ما به این روز افتاده است.

سرمایه‌گذاری آنقدر كم است كه از درون سرمایه را می‌خورد، پس خودكفایی از كجا امكان‌پذیر خواهد بود؟ وقتی سرمایه‌ ما مستهلك شود خودكفایی امكان‌پذیر نیست، امكان صادرات خالص مواد غذایی وجود ندارد. پس امكان خالص سرمایه‌گذاری وجود دارد به شرط سرمایه‌گذاری. این خودكفایی‌ها همه قلابی‌اند. همه با تغییر كشت‌اند. الان قیمت حبوبات 4 برابر شده مثلا نخود 400، 500 تومانی 3 هزار تومان شده است و با این وضعیت ما واردكننده شدیم، سال گذشته 300 هزار تن سیب‌زمینی، 60 هزار تن پنبه و چای،3 میلیون و500 هزار تن شكر 1میلیون و500 هزار تن برنج و 5 میلیون تن علوفه وارد شده است. پس این خودكفایی پایدار نیست چرا كه سرمایه‌ وارد نشده است.


رییس كمیسیون فعال عمران(درمجلس)، جناب مهندس آقایی توانست با توجیه كردن نماینده‌های مجلس 50 میلیارد دلار از مازاد درآمد نفتی پول بگیرد و در عرض 5 سال در مسایل زیربنایی راه و حمل ‌و نقل سرمایه‌گذاری كند، در صورتی كه در 20 سال گذشته ما هیچ گاه مازاد درآمد نفتی نداشتیم چرا كه این پول‌ها به هدر می‌رفت، پول مردم را تاراج كردند و به جای سرمایه‌گذاری در مسایل زیربنایی خرج مسایل عوام‌فریبانه كردند. من هم به دنبال این هستم كه اگر توانستم به مجلس بروم نمایندگان را در این خصوص توجیه كنم. 

در حال حاضر با سیاست‌های غلطی كه درپیش گرفته ایم،به زودی به سرنوشت هند و چین دچار می شویم.این كشورها برای افزایش تولید، آبهای زیرزمینی را تخلیه كردند بطوریكه امروزه چین 40 میلیون تن كمتر از 10 سال پیش گندم تولید می‌كند. 

الان هند 15 تن كمتر از 10 سال پیش گندم تولید می‌كند برای اینكه آبهای زیرزمینی‌ را از دست داده‌است، درست مثل عربستان كه دیگر آبی وجودندارد كه بتوانندمحصولات كشاورزی تولید كنند.

خودكفایی بدون سرمایه‌گذاری یعنی عوام فریبی، بانك كشاورزی تا زمانی كه زیر نظر وزارت كشاورزی بود می گفت: ما سالیانه 5 هزار میلیارد تومان وام می‌دهیم. حتی به خودشان هم دروغ می‌گفتند، در حالی كه از این 5 هزار میلیارد تومان حدود 4 هزار میلیارد تومان جهت پرداخت وامهای عقب‌افتاده بود، كه آن را به عنوان وام جدید یا سرمایه‌گذاری نشان می‌دادند.


دولت می‌گوید سالیانه 2 هزار میلیارد تومان بودجه بخش كشاورزی‌است از این 2 هزار میلیارد تومان، هزار میلیارد تومان یارانه است كه هیچ اثری برتولید ندارد 600 میلیارد تومان بودجه جاری است كه تقریباً روی تولید بی‌اثر است و 400 میلیارد تومان بودجه عمرانی است كه باز نصف آن بودجه جاری است. پس دولت200 میلیارد تومان برای بخش كشاورزی سرمایه‌گذاری می‌كند و با سرمایه گذاری بخش خصوصی چیزی حدود یك هزار میلیارد و 500 میلیون تومان، در مقابل 8 هزار میلیارد استهلاك یعنی اینكه از درون تهی می‌شویم حال چه‌طور خودكفایی ممكن است؟ 

آقای احمدی نژاد سیاستش را در بخش كشاورزی اعلام نكرده و فقط وزیر كشاورزی قولهایی زمان گرفتن رای اعتماد داد؛اینكه2 ساله در جو 3 ساله در برنج و 4 ساله در داانه های روغنی به خودكفایی می رسیم.
( درمورد خودکفائی )این افزایش ناگهانی، توسعه ناپایدار است.زمانی می توان مدعی خودكفایی بود كه اعلام كنند چقدر سرمایه گذاری كرده اند.


هزینه های تقریبی وزارت كشاورزی در چه بخشهایی است؟ 

بودجه كشاورزی 2000 میلیارد و 200 میلیون تومان است كه 100 میلیارد تومان صرف یارانه ها می شود كه هیچ تاثیری در تولید و بهره وری ندارد و پول دور ریختن است500 ـ600 میلیارد تومان حقوق پرسنل است كه فقط 10 درصد آنها در خدمت بخش كشاورزی هستند، 500 میلیارد تومان صرف هزینه های عمرانی می شود كه 40 در صد آن هزینه های جاری است و می ماند 300 میلیارد تومان .

آفتاب-سهیلا طائی :

 http://www.agahsazi.com/News.asp?NewsID=3841

خودکفایی، خرید تضمینی و منطق اقتصادی- مصاحبه بادکتر شاه نوشی

خودکفایی، خرید تضمینی و منطق اقتصادی- مصاحبه بادکتر شاه نوشی   (خودکفایی محصولات کشاورزی۶)

درمصاحبه ای بادکترناصرشاه نوشی مدیرگروه اقتصادکشاورزی دانشگاه فردوسی،ازطرف روزنامه اعتماد (درسال ۱۳۸۵ ) نقش خریدتضمینی و وضعیت ایران برای رسیدن به خودکفائی کشاورزی بررسی شده و روزنامه اعتماد نتیجه این مصاحبه راباعنوان :خودكفايي بدون منطق اقتصادي ، منتشرکرده است ...ادامه...

جغرافياي جديد صادرات و واردات ایران

جغرافياي جديد صادرات و واردات ایران                        (خودکفایی محصولات کشاورزی۵)

درمقاله ای با عنوان فوق دکتر محمد مهدی بهکیش مختصرا به مقوله استراتژی توسعه صادرات درمقابل استراتژی جایگزینی صادرات پرداخته است وتغییراتی را درمبادی صادرات و واردات کالای ایران را(تاسال۸۵)مختصرا بررسی کرده . درقسمتی از این مقاله می خوانیم:

واردات يا خودكفايي گندم 
...در شرايط حاضر در دنيا كالاي استراتژيك وجود ندارد كه به دليل امنيت نگران آن باشيم. هر كالايي نياز داشته باشيم، به هر مقدار در دنيا قابل تامين است. به ويژه در مورد مواد اوليه غذايي كه براي تامين آن هيچ مشكلي وجود ندارد... مقاله کامل رادر ادامه مطلب بخوانید:

خودكفايي يا مزيت نسبي؟

خودكفايي يا مزيت نسبي؟     (خودکفایی محصولات کشاورزی۴)

خودکفائی غلات در روسیه

 

 افسانه سرائی های پوچ: خودکفائی غلات در روسیه سرمایه داری (خودکفایی محصولات کشاورزی۳)

درمطلبی تحت عنوان :«  افسانه سرائی های پوچ: خودکفائی غلات در روسیه سرمایه داری » ایگورلیگاچف به بررسی مطالب عنوان شده توسط دولت روسیه در زمینه خودکفائی غلات به ویژه گندم می پردازد. نویسنده براساس آمارو اطلاعات استنادمی کندکه خودکفائی و حتی صادرات گندم این کشور ناشی از کاهش تعداد دام دراین کشوربوده است. در سال ۱۹۹۰ تعداد۲۱ میلیون گاو و ۳۶ میلیون رأس خوک وجودداشته که این تعداد اکنون به ۵/۶میلیون گاو و ۵/۱۳ میلیون خوک تنزل یافته است. مصرف سرانه شیر ۳۸۶کیلوگرم بوده که به ۲۳۰کیلو و مصرف گوشت از ۷۵کیلوگرم به ۴۹کیلوگرم تقلیل یافته است و این درحالی است که مبلغ واردات موادغذائی از ۱۰ میلیارد دلار به ۲۳ میلیارد دلار افزایش یافته است. به این ترتیب« به اصطلاح خودکفائی» حاصله درگندم دراثر کاهش سطح کیفیت تغذیه مردم روسیه حاصل شده است و مطالبی که به عنوان خودکفائی از طرف دولت مطرح می شود را با اهداف سیاسی و به منظور موفق جلوه دادن ضعف ها وشکست های سیاستهای کشاورزی دولت می داند. نویسنده مطلب در مقاله خود دلایل کاهش تولید در آن کشور رانیزبررسی وراه حل هائی رانیزارائه داده است. در ادامه مطلب مقاله کامل رابخوانید:

در حاشیه سیاست خودکفائی محصولات کشاورزی : عوارض دیازپام خود کفایی

هدف از انتخاب مطلب این پست و مطلب قبلی ( در خصوص پایان سیاست خودکفائی گندم در عربستان) و احتمالا چند مطلب بعدی ، باز کردن باب بحث روی سیاست اخیر خودکفائی و اثرات آن بر محیط زیست و توسعه پایدار در ایران است. (خودکفائی محصولات کشاورزی۲)

مطلبی با عنوان « عوارض دیازپام خود کفایی  »را در دنباله مطلب بخوانید : 

پایان سیاست خودکفائی گندم در عربستان سعودی

 

پایان سیاست خودکفائی گندم در عربستان- (خودکفائی محصولات کشاورزی ۱ )

 

 

حرکت به سوی دموکراسی ازنوع جهان سومی - درحاشیه تحولات پاکستان و انتخاب جانشین بی نظیر بوتو

حفظ حلقه قدرت خانواده بوتو در حزب مردم پاكستان

حفظ حلقه قدرت در حزب "مردم" پاكستان !!