درسایت دانش جغرافیا (خانم فلاح یخدانی)مطلب جالبی دیدم با عنوان:( مدیریت صحیح منابع طبیعی کلید دستیابی به توسعه پایدار) دراین مطلب عکس هایی ازدومقطع زمانی ۱۹۱۹ و ۱۹۹۹ آورده شده وتغییرات تنهاباشکل به عرضه گذارده شده که خیلی جالب است . البته من درعکس های سال ۱۹۹۹ که نسبت به سال ۱۹۱۹ خیلی سرسبزب نظرمی رسد واقعا چیزی نمی بینم که اثبات کننده توسعه پایداردراین مناطق باشد. شکی نیست که سبزی وآبادی و آبادانی خوب است اما به چه قیمت آیا این سرسبزی پایداراست؟ یا اینکه خودمی تواندباعث ناپایداری به دلیل برهم زدن ویژگیهای اکولوژیک  منطقه شود؟ ماکه درایران می بینیم سرسبزترین روستاهایی که ماالان درمناطق  زیادی ازکشورداریم(به غیرازشمال کشور) بابهره برداری ازمنابع آبی بصورت ناپایدار خیلی سبزاند وخیلی سبزترازچندهه پیش شدهاند (البته درزراعت ها وباغات) امااین امرتاکی ادامه می یابد؟ دراینجاکه چشم اندازتیره است. آنجارانمی دانم شایدواقعا براساس اصول توسعه پایدارباشد اما ازعکس معلوم نیست آنچه ازعکس مشخص است نقش مدیریت انسانی درمدیریت سرزمین است. درادامه دوعکس (از۶ عکس) مقاله ومطلب نوشته آقای یخدانی راببینید:

استفاده نابخردانه از منابع طبیعی فرسایش و اضمحلال تدریجی بستر طبیعی و این ثروت‌های خداداد را در بردارد. مدتها است دانش جغرافیا زنگ خطر نابودی این زیست کره را به صدا در آورده است. اما مهم اینست که با اعمال مدیریت درست و ژرف اندیشی می‌توان گامهای بسیار مفیدی در راه احیای منابع طبیعی خدادادی برداشت. بیایید از این ثروت هنگفتی که خداوند مهربان در این قلمرو رنگین‌کمانی‌مان قرار داده است بهتر استفاده کنیم.

تصاویر زیر متعلق به ایالت یوتای کشور امریکا است. مقایسه تصاویر در دو مقطع زمانی مختلف به خوبی بیانگر این است که همواره می‌توان با مدیریت و بهره گیری صحیح از طبیعت شرایط لازم برای توسعه پایدار را فراهم نمود. لطفاْ قدری با تامل به این تصاویر بیاندیشید:

يك مسئول سازمان برنامه: با هر 100 مراجعه به بيمارستان ها 3 نفر به زير خط فقرسقوط مي كنند كه اين آمار...

از: http://www.seraj60.blogfa.com/post-6.aspx