جغرافیای اعتراض و جغرافیای سرکوب

آغاز سخن :

اعتراضات و درگیری های چند روزه اخیر در استان سین کیانگ چین با فاصله زمانی کوتاهی از اعتراضات خیابانی و درگیری ها در ایران و نحوه برخورد با اعتراضات شباهت های عجیبی را به نمایش گذاشت. اگرچه منشأ اعتراضات تفاوت زیادی دارد اما شباهت درنحوه برخورد با موضوع از طرف حکومت قابل توجه است.. مهمترین شباهت ها رامی توان در  نحوه نمایش گزینشی اعتراضات در تلویزیون دولتی( تمرکز برروی تخریب یکی دو اتوبوس آتش زده شده و چند شیشه شکسته به جای نشان دادن معترضین و خیل جمعیت) ، بستن راههای اطلاع رسانی مثل بستن پیامک ها، سانسور روزنامه ها، فیلتر کردن سایت های اینترنتی و کند کردن سرعت اینترنت، اخراج خبرنگاران خارجی و ممنوع نمودن ارسال اخبار به خارج از کشور توسط خبرنگاران داخلی و دستگیری های گسترده وانبوه معترضین و فعالان سیاسی مرتبط با موضوع و برنامه ریزی گسترده در جهت ارتباط دادن اعتراضات به دشمن خارجی ، برشمرد. از سوی دیگر ارسال عکس و فیلم از واقعیت ها با دوربین های غیر حرفه ای ودوربین موبایل ها ، از طریق اینترنت ( با وجود محدودیت های شدید) اخباری از واقعیتهای داخل کشوررا به دیگران فراهم ساخت که این موضوع نیز شباهت های زیادی را بین دو رفتار معترضین در بهره گیری از تکنولوژی های جدید اطلاع رسانی در دو کشور نشان داد...

بانوی شجاع و بیدار دیده بان محیط زیست ایران خانم جمشیدی در سایت خود نامه ای را  از عبدالحسین طوطیایی آورده است با عنوان: « آقای احمدی نژاد مرا هم زندانی کنید ». دراین نامه دلسوزانه و پر احساس که شاید حرف دل همه طرفداران محیط زیست ایران باشد آقای طوطیایی پیامدهای ادامه روند برخورد دولت نهم را برای محیط زیست و عواقب تکرار آن دیدگاهها را تشریح می کند.

آقای احمدی نژاد مرا هم زندانی کنید" عنوان یادداشتی است از استاد ارجمند و به زور بازنشسته سازمان تحقیقات کشاورزی، عبدالحسین طوطیایی . آقای طوطیایی در این یادداشت که امروز در روزنامه اعتماد ملی با عنوان "تخریب محیط زیست بس است " به چاپ رسیده، از تداوم شرایط بحرانی حاکم بر محیط زیست ایران با انتصاب مجدد احمدی نزاد به عنوان رییس جمهوری ایران انتقاد کرده است . متن کامل و حذف نشده این یادداشت در ادامه آمده است..

آقای احمدی نژاد مرا هم زندانی کنید

آقای احمدی نژاد به عنوان یک متخصص کشاورزی  که در این چهارسال گذشته  شاهد فاجعه  نابودی پر شتاب  منابع طبیعی و محیط زیست در کشورم بودم و به عنوان وارث میلیون ها شهید که از عرصه خدادای کشورم در برابر متجاوزان در طول تاریخ دفاع کرده اند  تا من هم آنرا به ایندگان بسپارم از آمدن دوباره شما برای هدایت شبکه اجرایی کشور متاسفم .

آقای احمدی نژاد! اصلا برای من مهم نیست که شما چقدر رای آورده اید . برای من مهم نیست انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری به عنوان سالم ترین انتخابات و یا غیر آن بوده است. اصلا اگر هر 72 میلیون مردم ایران از صبح تا شام برای شما به عنوان هدیه بی بدیل خداوند شادی و پایکوبی هم  کنند  و اگر هر 7 میلیارد نفر جمعیت کره زمین برای ارائه نسخه های مدیریت جهانی شما از صبح تا شام برایتان هلهله کرده و بدنیال اتومبیلتان بدوند بازهم نظرم نسبت به شما تغییر نمی کند چرا که شما و تنها شما و البته تیم مدیریتی همراهتان بوده که معتقدید حفاظت از محیط زیست مغایر توسعه است.

 چهارسال دوران ریاست جهوری شما با تخریب شدید محیط زیست ، منابع طبیعی و اراضی کشاورزی محدود این کشور همراه بوده است . معاون شما آقای پرویز داوودی در آخرین روزهای سال 1387 در جمع نخبگان بسیج گفتند آنها ها که از محیط زیست این کشور دفاع می کنند با غربیها بر علیه منافع کشور ما هم پیمان هسند.

پس من حق دارم که صدای شما برایم تداعی  آهنگ دلخراش اره موتوری  ها در جنگل های آسیب پذیر و بی نظیر شمال و دیگر نقاط ایران باشد . حتی اگر برای هزارمین  بار هم خبر از برگزاری جشن  هسته ای بدهید  صدای شما بازهم برای امثال من یادآور صدای صدها بولدوزوری است که در این چهار سال هر آنچه از بهترین اراضی کشاورزی پیرامون شهرهای بزرگ بود را نابود نمود . وقتی تصویرتان را می بینم ازبین رفتن تالاب  بی  نظیر انزلی و فرو افتادن درختان پارک جنگلی گلستان برایم تجسم می شود.

آقای احمدی نژاد! درختان سر به آسمان برده جنگل های لاکان استان گیلان هنوز از خاطره سفرتان به آن استان به تلخی یاد می نمایند و جای پایتان در عرصه های نابود شده جنگل ابر در استان سمنان برگی منفی در کارنامه شماست.

آنچه که از طراوت طبیعت کم سبزکشورمان باقی مانده است  ترسان و لرزان در این چند ماهه اخیر در صفی از نابودی، ،چشم به نتیجه انتخابات دوخته بودند که شاید کسی دیگر  بیاید که آرای او حتی کمتر اما حیات،  سبزی و تولید را دوست داشته باشد و با حفاظت از بستر حیات مخالف نباشد ( اشاره به سخنرانی شما در سال 1385 در مشهد ).

آقای احمدی نژاد امثال من صدای اعتراض آیندگان بی دفاع این سرزمین را از هم اکنون  بخوبی می شنوند که زمین هایی را برایشان بجا خواهیم گذاشت که نه درزیر آن نفتی ونه  در رویش آثاری از حیات بجا مانده است .آنها  از درک محدود متولیان بخش کشاورزی دولت نهم نسبت به ارزش بی پایان منابع طبیعی در این مدت در هراس بوده و هستند  . آیا صدایشان را نمی شنوید ؟ اگر که نمی شنوید لطفا پنبه هسته ای را برای لحظه ای هم که شده از گوشتان بیرون بیاورید . آنگاه خواهید دید که بیشتر ازانرژی هسته ای، منابع طبیعی و اراضی محدود کشاورزی این کشور حق ما و آیندگان بی دفاعمان بوده ست.

آقای احمدی نژاد راستش را بخواهید نه تنها برای کسانی که اکنون به زندانشان می افکنید متاسف نیستم چه بسا  بحال و روز آنها غبطه هم بخورم.

امثال من  از نفیر نابودی اره موتوری ها و بولدوزور های لجام گسیخته  برنامه های توسعه دولت شما  در رنج و اندوهند. آنها چه بسا ترجیح دهند  که روح و جسم ذاتا ازاد خودرا درون حصار های ساکت زندان در غل و زنجیر بگذارند تا که  نغمه های زندگانیشان فشره شود اما با چشمان اشکبار خود دیگر شاهد بی اراده تخریب منابع حیات و محیط ریست این کشور نباشند.  برای یافتن دلایل محکمه پسند که امثال مرا محکوم به زندان نمایید راه دشواری در پیش رو ندارید .

مگر که معاون شما نگفت که آنها که از محیط زیست دفاع می کنند برای غربی ها کار می کنند( ( 26 اسفند 1387 – همایش نخبگان بسیج کشور )  . لابد حرف های معاونتان برای شما آنقدر مستند هست که بتوانید بر اساس آن هم پیمانان با غربی ها را بزندان افکنید . اگر اینگونه است بدانید که امثال من و به تاسی از فرمایش آقای داوودی و به گناه دفاع از ماندگاری محیط زیست کشورمان جاسوس هستیم و به این جاسوسی ( بزعم ایشان ) افتخار می کنیم . لطفا دستور فرمایید بر دستان امثال من دستبند بزنند تا که تیم مدیریتی و سبز ستیز شما با خیالی آسوده هر کار که خواست یا این طبیعت بی دفاع بکند.

                                                                عبدالحسین طوطیایی

                                               عضو هیات علمی بازنشسته سازمان تحقیقات کشاورزی

(آمار 0.389 احمدی نژاد تایید نشد)

سرمایه : در حالی که مسوولان دولتی اعلام کرده اند ضریب جینی به 389/0 رسیده اما سازمان ملل اعلام کرده ضریب جینی در ایران در سال 2008 بدتر شده و به 58/0 رسیده است. براساس قانون برنامه چهارم ضریب جینی باید در سال پایانی برنامه به 38/0 می رسید.طبق آخرین آمارهای انتشار یافته بانک مرکزی در سال 85 ضریب جینی (شاخص توزیع درآمد) طی سال های 84 تا 85 بهبود یافته و از 42/0 به 40/0 کاهش یافته اما این ضریب در سال 86 به 404/0 رسید ولی برای سال 87 رئیس جمهور اعلام کرد ضریب جینی به 389/0 رسیده است که این رقم هنوز در آمارهای رسمی منتشر نشده و در آمار بانک مرکزی موجود نیست. ضریب جینی (به روایت بانک مرکزی) در سال 84 حدود 402/0، سال85 حدود 400/0 و سال 86 حدود 404/0 بوده ولی ضریب جینی در سال 83 حدود 399 /0 با تورم 2/15 درصد بوده است. در حقیقت مسوولان با اعلام رقم 389/0 برای سال 87 نوید بهتر شدن وضع توزیع درآمد با تورم 4/25 را داده اند. اما آمار سازمان های بین المللی، سازمان ملل و کارشناسان مستقل نشان می دهد ضریب جینی دوباره در حال افزایش بوده و متغیرهای تورم و بیکاری باعث بدترشدن توزیع درآمد در جامعه شده است. به گزارش سازمان ملل، ضریب جینی در ایران در سال 2008 بدتر شده و به 58/0 رسیده است. در اردیبهشت سال گذشته، سازمان ملل در گزارش های خود ضریب جینی ایران در سال 2008 را 58/0 پیش بینی کرده است اما بانک جهانی در گزارشی متفاوت این شاخص را 33/0 و ایران را هشتاد و هشتمین کشور جهان از نظر نابرابری در توزیع درآمد معرفی کرده است. ضریب جینی در اتحادیه اروپا 24/0 تا 36/0 و در کشورهای برزیل، چین، ترکیه، مالزی و آمریکا به ترتیب 57/0، 46/0، 43/0، 49/0 و 40/0 است. ژاپن با 24/0 و سوئد 25/0 عادلانه ترین توزیع درآمد را داشته اند. در عین حال بانک مرکزی ایران ضریب جینی را در سال های 84 و 85، 40/0 اعلام کرده است. طبق آمار سازمان ملل متحد در سال های 2001 تا 2006 شاخص ضریب جینی در ایران 43/0 بوده اما در سال 2008 به 58/0 رسیده و نشان می دهد که توزیع درآمد بدتر شده است. حتی رتبه ایران در توزیع درآمد نیز نشانگر توزیع ناعادلانه درآمدها در کشور بوده به طوری که بانک جهانی در گزارش سال 2007 خود رتبه ایران را بین 127 کشور جهان، 88 اعلام کرده است.